zaopatrywać


zaopatrywać
zaopatrywać {{/stl_13}}{{stl_8}}cz. ndk Ib, zaopatrywaćruję, zaopatrywaćruje, zaopatrywaćany {{/stl_8}}– zaopatrzyć {{/stl_13}}{{stl_8}}dk VIIa, zaopatrywaćtrzę, zaopatrywaćtrzy, zaopatrywaćtrzony {{/stl_8}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}1. {{/stl_12}}{{stl_7}}'dostarczać potrzebne rzeczy; przynosić, dowozić, wysyłać, ekwipować': {{/stl_7}}{{stl_10}}Zaopatrywać sklepy spożywcze. Zaopatrzyć ucznia w niezbędne przybory. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}2. {{/stl_12}}{{stl_7}}'zakładać potrzebne urządzenia, instalacje; wyposażać, instalować, montować': {{/stl_7}}{{stl_10}}Zaopatrywać budynek w instalacje gazowe. Zaopatrzyć mieszkanie przed zimą. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}3. {{/stl_12}}{{stl_7}}'umieszczać coś dodatkowo, dołączać, dodawać coś do tekstu': {{/stl_7}}{{stl_10}}Zaopatrywać tekst w przypisy. Zaopatrzyć powieść we wstęp, przypisy. {{/stl_10}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • zaopatrywać — → zaopatrzyć …   Słownik języka polskiego

  • zaopatrywać się – zaopatrzyć się — {{/stl 13}}{{stl 7}} nabywać coś niezbędnego; gromadzić coś z myślą o czymś, zabierać ze sobą coś potrzebnego : {{/stl 7}}{{stl 10}}Zaopatrywać się w papier do drukarki. Zaopatrzyć się w cement i gwoździe. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • zaopatrzyć — dk VIb, zaopatrzyćrzę, zaopatrzyćrzysz, zaopatrzyćpatrz, zaopatrzyćrzył, zaopatrzyćrzony zaopatrywać ndk VIIIa, zaopatrzyćruję, zaopatrzyćrujesz, zaopatrzyćruj, zaopatrzyćywał, zaopatrzyćywany 1. «dostarczyć coś, zwłaszcza coś pożądanego,… …   Słownik języka polskiego

  • meblować — ndk IV, meblowaćluję, meblowaćlujesz, meblowaćluj, meblowaćował, meblowaćowany «kupować i ustawiać meble w mieszkaniu, biurze itp.; zaopatrywać w meble» Meblować dom, mieszkanie. meblować się «zaopatrywać się w meble» …   Słownik języka polskiego

  • natleniać — ndk I, natleniaćam, natleniaćasz, natleniaćają, natleniaćaj, natleniaćał, natleniaćany natlenić dk VIa, natleniaćnię, natleniaćnisz, natleniaćtleń, natleniaćniony «zaopatrywać w tlen, dostarczać tlenu» Natleniać wodę. Natleniać organizm.… …   Słownik języka polskiego

  • aprowidować — ndk IV, aprowidowaćduję, aprowidowaćdujesz, aprowidowaćduj, aprowidowaćował, aprowidowaćowany «zaopatrywać w artykuły pierwszej potrzeby, zwłaszcza w żywność» Aprowidować ludność stolicy. Aprowidować sklep w towary. aprowidować się strona zwrotna …   Słownik języka polskiego

  • brać — I ndk IX, biorę, bierzesz, bierz, brał, brany 1. «ujmować, chwytać, obejmować ręką, oburącz (także narządem chwytnym, np. u zwierząt, albo narzędziem); przystosowywać do niesienia, trzymania» Brać co palcami, ręką, zębami, łyżką, widelcem, łopatą …   Słownik języka polskiego

  • dotować — ndk IV, dotowaćtuję, dotowaćtujesz, dotowaćtuj, dotowaćował, dotowaćowany «zaopatrywać w środki finansowe; wyposażać, subsydiować, fundować» Dotować instytucje społeczne, organizacje, wyprawy naukowe. Teatr był dotowany przez miasto. ‹łac.› …   Słownik języka polskiego

  • ekwipować — ndk IV, ekwipowaćpuję, ekwipowaćpujesz, ekwipowaćpuj, ekwipowaćował, ekwipowaćowany «zaopatrywać w coś, uzupełniać zaopatrzenie, wyposażać» Ekwipować żołnierzy. Ekwipować okręt. ‹fr.› …   Słownik języka polskiego

  • elektryfikować — ndk IV, elektryfikowaćkuję, elektryfikowaćkujesz, elektryfikowaćkuj, elektryfikowaćował, elektryfikowaćowany «zaopatrywać jakiś teren, obiekt itp. w energię elektryczną; zakładać instalacje elektryczne» Elektryfikować linię kolejową, wieś, plac… …   Słownik języka polskiego